01-09-06

Ouderschap voor dummies (4 jan 2006)

Gek hoe een plastic bekertje en een kartonnen staafje van 10 cm je leven in een klap kunnen veranderen. Buitenaardse wezens die vanochtend net ons appartement hadden uitgekozen voor een studie van de menselijke soort moeten wel erg vreemd hebben opgekeken. Mijn vriendin en ik zaten op handen en knieën op de koude tegels van de badkamer gespannen naar een teiltje urine te staren. In het lichtgele plasje stak een staafje waarop – in geval van zwangerschap - twee gekleurde banden zouden verschijnen. Het is en blijft wachten op de eerste zwangerschaptest waarbij simpelweg PROFICIAT of HELAAS verschijnt in het afleesvenster. Welke term dan bij een baby in je buik past, laat ik even in het midden. Momenteel moeten potentiële ouders het verdere verloop van hun leven nog laten afhangen van een ingewikkelde procedure met een gekleurde band die al dan niet verschijnt boven een andere gekleurde controlestreep. Twee gekleurde streepjes staan synoniem met zwanger. Een enkel bandje wil zeggen 'huiswerk overdoen'. Het afgelopen weekend kwamen de signalen van een mogelijke zwangerschap steeds nadrukkelijker opzetten: vermoeidheid, pijnlijke borsten, vreemde eetgewoontes en - vooral - het uitblijven van de maandstonden. En dus haalden we vanochtend de predictor boven.

 

De wachttijd van drie minuten is ondertussen afgelopen. We staren beiden geconcentreerd naar het kartonnen staafje voor onze neus.

"Tenzij ik me vergis, zie ik hier twee kleurbanden," doorbreekt Myriam de geladen stilte.

“…dus zijn we zwanger, of wat?” Ik wik en weeg de opties. “Moeten we geen tweede test doen? Hoe betrouwbaar zijn die dingen eigenlijk??”

Het blijkt twijfel die iedereen heeft na een positief plasje. Onterecht en irrelevant want van vrienden hadden we al gehoord dat zo’n zwangerschapstest feilloos werkt. Ook de gynaecoloog zou enkele dagen later bevestigend knikken.

“Als de test positief was zijn jullie 100% zwanger. Ik heb in mijn hele carrière nog nooit een fout resultaat gezien bij die exemplaren. Proficiat!”

 

Die ochtend sijpelen de feiten even langzaam naar mijn hersenen door als de koffie in de grote pot die we gezet hebben toen we uit de badkamer kwamen. Zwanger? Wij?? Eerlijk gezegd zaten we er beiden wat onwezenlijk bij. Weet je, het dringt niet meteen door, zo’n ingrijpende wending in je leven. We gingen de badkamer in als kinderloos koppel maar kwamen terug buiten als aanstaande ouders. Die overgang is te groot om in een keer te beseffen.

 

Myriam moet die ochtend gaan werken, ik heb een dagje vrij. Als ik het appartement voor mij alleen heb, zit ik in de sofa na te denken over het afgelopen uur. Door de open deur van de badkamer zie ik het kartonnetje nog staan. Met elke minuut die weg tikt, krijgt de situatie meer vorm in m’n hoofd. Bij elke gedachte aan dat groeiende hoopje cellen in de buik van Myriam groeit de glimlach op mijn gezicht. In een opwelling rep ik me naar de metro richting stad en koop er het boek ‘ouderschap voor dummies’. Want wij worden ouders. Ja mijnheer, wij zijn zwanger! Jippie!!”

16:16 Gepost door Lode en Myriam | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Lieve ouders van Gemma Ik heb pas vanavond deze site ontdekt. Geloven jullie mij dat dit verhaal me nog meer heeft gegrepen dan jullie wereldreis?
Ik wens Gemma met deze fantastische ouders het allerbeste op de planeet.
Lieve kleine Gemma ik denk dat jij ouders uit de 1000 hebt.. En jullie papa en mama, koester elk moment want er is geen ommekeer, het gaat allemaaL zo vlug .....geniet met volle teugen van jullie dochter (die ondertussen reeds meer dan 8 maanden telt).
Ik pink een traantje weg....
Knuffel voor die lieve meid
en een pakkerd voor de fijne ouders

Liliane

Gepost door: Liliane | 07-05-07

De commentaren zijn gesloten.