01-09-06

Lang leve de eenvoud! (10 jul 2006)

Heb ik u al eens onderhouden over de praktische beslommeringen van zwanger zijn? Geboortekaartjes bestellen, doopsuiker regelen, meter en peter kiezen, opvang zoeken, infosessies over de bevalling bijwonen, medische onderzoeken ondergaan, de kinderkamer klaarmaken, … enz. En nu citeer ik enkel de eerste dingen op onze ‘doe-lijst’. Nog zo’n klassieker is het opstellen de geboortelijst, een document van enkele bladzijden lang vol cadeautips. Wat zet je op z’n lijst en vooral, wat zet je er niet op? Hoe ontwijk je handige verkooptruks en nutteloze speeltjes?

Het is 10 uur op een zonnige maandagochtend en we zijn net begonnen aan onze tocht langs de rekken in Dreambaby in Tienen. Verkoopster Diana heeft gelukkig meer ervaring met dit soort dingen en loopt met een clipboard en balpen met ons mee. Ze werkt een standaard geboortelijst af en laat ons kiezen uit het ruime assortiment van de winkel. Het leuke is dat je tientallen spullen in je winkelkarretje mag dumpen zonder ze te moeten betalen.
Op zich vind ik het trouwens geen slecht concept, zo’n cadeaulijst. Een vooraf bepaalde reeks geschenken die koopgrage familie en vrienden kunnen raadplegen en waar enkel cadeaus op staan die je echt mooi vindt. Verjaardagslijsten, kerstlijsten of valentijnslijsten, bij wet verplichten lijkt me! Het risico op een paar kleffe sokken of een foute blouse onder de kerstboom wordt tot nul herleid. Iedereen tevreden!

Het probleem vanochtend is dat het assortiment van de winkel bestaat uit letterlijk duizenden producten. De catalogus die Diana meedraagt is te vergelijken met het telefoonboek van een middelgrote stad. Het gaat van verzorgingsproducten naar meubeltjes over beddengoed zo via eetgerief terug naar speelgoed. Telkens moeten we harde keuzes maken: een groen, oranje, blauw of wit dekentje? Met of zonder Winnie De Poeh motief? Met bijhorend hoeslaken of alleen het deken? En welke maat dan, want kinderbedjes verschillen nogal? Willen we er een matrasbeschermer bij? In dat geval moet de maat veranderen en zitten we over een set met verschillende motiefjes te praten. Aaaaaarrrrgggghhhh!

Bijna drie uur later staan we met barstende hoofdpijn terug op straat. Maar we hebben wel een geboortelijst liggen nu, zij het een onvolledige. Want de slaapzakken, maat van de papflessen, kleding, lakens, trappoortjes en kinderstoelen moeten nog geregeld worden. Iets om naar uit te kijken … Eigenlijk wilden we na onze bezoek aan Dreambaby nog een aantal andere dingen regelen, maar de moed ontbreekt. Thuis plof ik me neer in de tuinstoel. Een witte, zonder Winnie de Poeh motief. Lang leve de eenvoud!

 

16:16 Gepost door Lode en Myriam | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.